قرعه کشی خودرو | افزایش شانس برنده شدن در قرعه کشی خودرو | متقاضیان بشتابید

افزایش شانس برنده شدن در قرعه کشی خودرو | متقاضیان بشتابید

سخنگوی وزارت صمت امروز ۳۰ شهریور در نشست خبری خود با بیان اینکه تولید خودرو در نیمه دوم سال افزایش ۵۰ درصدی را تجربه خواهد کرد،‌ گفت: فروش خودرو در سامانه یکپارچه ماهانه خواهد بود و در هر مرحله ۱۰۰ هزار دستگاه عرضه خواهد شد. همچنین قالیباف از پایان قرعه کشی خودرو تا پایان امسال خبر داد

پایگاه خبری تحلیلی بازار بورس:

قرعه کشی خودرو بعد از ثبت نام انجام می گیرد. قرعه کشی خودرو دارای شرایط خاصی است و اسامی برندگان قرعه کشی خودرو اعلام  می شود، اما با توجه به حقوق مصرف کننده، طی چند روز آینده لیست اسامی برندگان قرعه کشی خودرو اعلام خواهد شد. در ادامه جزییات نهایی از قرعه کشی خودرو طرح یک پارچه را بخوانید.

اطلاعات جدید درباره قرعه کشی خودرو

بازار خودرو در حالی در رکود کامل به سر می برد و فعالان بازار از کاهش شدید تعداد معاملات می گویند که شاهد تقاضا بیش از ۶ میلیون نفری در قرعه کشی ایران خودرو در مرحله سوم فروش خودرو در سامانه یکپارچه بودیم. در حقیقت افزایش قیمت خودرو طی سال های گذشته و به ویژه از سال ۱۳۹۷ موجب شده که قدرت خرید خانوار در بازار خودرو به شدت کاهش پیدا کند. اما در نقطه مقابل غالب تقاضا قرعه کشی خودرو، تقاضای سوداگری است. بنابراین باید بین دو تقاضای مصرفی و تقاضا سوداگرانه تفاوت قایل شویم.

کارشناسان دلیل اصلی این موضوع را قیمت گذاری دستوری می دانند؛ جاییکه قیمت مصوب از یکسو فاصله چند ده میلیونی با بازار دارد و از سوی دیگر،‌ با تحمیل زیان به خودروسازان از کیفیت و کمیت تولید خودرو می کاهد و همین موضوع به تشدید ناترازی بازار خودرو می انجامد.

امروز چهارشنبه ۳۰ شهریور ماه، امید قالیباف سخنگوی وزارت صمت در نشست خبری بیان کرد که قرعه کشی خودرو هر ماه برگزار خواهد شد و در هر مرحله ۱۰۰ هزار دستگاه خودرو عرضه می شود. البته قالیباف تاکید کرد که از پایان امسال قرعه کشی خودرو برای تمام محصولات پایان خواهد یافت.

قالیباف با بیان اینکه در نیمه دوم سال شاهد افزایش ۵۰ درصدی تولید خودرو در کشور خواهیم بود، تاکید کرد که با این افزایش تولید و کاهش تقاضای سوداگرانه،‌ اختلاف قیمت بازار و کارخانه کاهش خواهد یافت.

ایرادات قرعه کشی خودرو

از سال ۱۳۹۷ اقتصاد ایران وارد فاز جدیدی از تورم شده است؛ از سال ۱۳۵۸ تا ابتدای سال ۱۳۹۷،‌ میانگین تورم نقطه به نقطه کشور حدود ۲۰ درصد بوده که این رقم از فروردین ۱۳۹۷ تا پایان مرداد امسال به حدود ۳۶ درصد افزایش یافته است. به بیان دیگر، هر چند تورم بالا معضل همیشگی اقتصاد ایران بوده اما طی چهار سال گذشته، این معضل تشدید شده است.

در حالی سیاست‌گذاران اقتصادی نه تنها نتوانسته‌اند طی چند دهه گذشته مشکل تورم را حل کند که شاید بتوان گفت راهکار کنترل تورم یکی از مشخص ترین مسائل علم اقتصاد است و آن چیزی جز کنترل رشد نقدینگی متناسب با فضای کلان اقتصادی و رشد تولید ناخالص داخلی نیست؛ به بیان دیگر، در صورتی که در یک اقتصاد، رشد نقدینگی نامتناسب با رشد اقتصادی باشد، نتیجه قطعی آن تورم خواهد بود.

اما در ایران به دلایل متعددی هیچگاه رشد نقدینگی کنترل نشده است؛ شاید یکی از بنیادی ترین دلایل این موضوع را می توان در رویکرد سیاسی دولت ها جستجو کرد. به طور غالب دولت ها هزینه ناکارآمدی سیاستی خود را با چاپ پول جبران می کنند. در حقیقت چاپ پول و رشد نقدینگی بهای سیاست‌های اشتباه اقتصادی است. در این میان عوامل دیگری همچون ناترازی نظام بانکی هم بر ابعاد بحران رشد نقدینگی در کشور افزوده است.

قرعه کشی خودرو

اما دولت ها به جای انتخاب راه درست برای کنترل تورم، راه آسان را انتخاب می کنند و آن قیمت گذاری دستوری است. به بیان دیگر،‌ به تولیدکننده اجازه نمی دهند قیمت محصول خود را متناسب با افزایش هزینه های تولید ناشی از تورم بالا ببرد. دولت ها که خود اصلی‌ترین عامل تورم هستند، همچون منجی برای حمایت از خانوارها با سیاست قیمت گذاری دستوری و تعیین قیمت مصوب وارد می شوند. سیاستی که هر چند نام زیبای حمایت از مصرف کننده را یدک می کشد اما در حقیقت سیاست نابودی تولید و مصرف کننده است.

 فرض کنید شما یک تولیدکننده باشید و اجازه فروش محصول خود را در قیمتی دارید، حتی هزینه تولیدتان را پوشش نمی دهد؛ در این شرایط چه کار خواهید کرد؟ پاسخ روشن است: یا تولید خود را متوقف می کنید و یا اگر مجبور به ادامه تولید باشید،‌ سعی می کنید برای کاهش ضررتان، با حداقل ظرفیت ممکن به تولید ادامه دهید. این یعنی کاهش عرضه و سرمایه گذاری و در نتیجه تشدید تورم.

حالا فرض کنید که این موضوع در صنعت خودرو باشد؛ صنعتی که علاوه بر این مشکلات، یک ساختار ناکارآمد و با بهره وری پایین را هم به همراه دارد. ساختاری که دوباره نتیجه سیاست های اشتباه چند دهه گذشته است. نگاهی به صورت های مالی خودروسازان نشان می دهد که تقریبا دو خودروساز بزرگ کشور غالب محصولات خودر را کم تر از هزینه تولید می فروشند. پس تعجبی ندارد که شاهد کاهش تیراژ تولید و انباشت زیان چند ده هزار میلیاردی آن ها باشیم.

در این شرایط بازهم سیاست گذار اقتصادی راه آسان را انتخاب کرد و آن تعیین قیمت مصوب بود. در شرایطی که از یکسو تفاوت قیمت بازار آزاد و قیمت مصوب به چند ده میلیون می رسید و تولید کم شده بود و از سوی دیگر، میلیون ها نفر سعی در خرید خودرو برای کسب سود شیرین بدون دردسر بودند، باز هم سیاست گذار  به جای تصحیح روند معیوب خود با یک سیاست عجیب همه را غافلگیر کرد؛ قرعه کشی خودرویی.

خرداد ۱۳۹۹، قرعه کشی خودرو آغاز به کار کرد و در آن میلیون ها نفر برای خرید تعداد محدودی خودرو به قیمت مصوب رقابت می کردند. خوش اقبال هایی که اسامی آن ها از قرعه شانس بیرون می آمد،‌ برنده رانت چند میلیونی می شدند. سیاستی که تا اردیبهشت امسال ادامه داشت.

برای آنکه ابعاد این لاتاری خودرویی را درک کنیم، آمار مرحله آخر قرعه کشی ایران خودرو را با هم مرور می کنیم. مرحله سی و هشتم فروش فوری ایران خودرو در حالی در اردیبهشت ۱۴۰۱ با عرضه ۲۰ هزار خودرو برگزار شد که بیش از ۶ میلیون نفر در این مرحله شرکت کرده بودند.

پس از آن بود که برگزاری قرعه کشی توسط خودروسازان لغو شد. اما این ممنوعیت به معنای اصلاح روند معیوب سیاست قیمت گذاری دستوری نبود و  وزارت صمت همان باور شیرین چند سال گذشته را دنبال کرد.

وزارت صمت در حقیقت مشکل را در نحوه برگزاری قرعه کشی می دانست و نه‌ سیاست قیمت گذاری دستوری. در این شرایط مسئولین وزارت صمت باور داشتند در صورت فعالیت یک سامانه جدید که اولاً تمام خودروسازان، یکجا محصولات خود را عرضه کنند و ثانیاً شفافیت در آن بالا باشد، مشکلات قرعه کشی خودرو حل خواهد شد.

بر اساس این ایده بود که سامانه یکپارچه تخصیص خودرو در اواخر خرداد ماه امسال شروع به فعالیت کرد. در اولین مرحله تمام خودروسازان کشور (خصوصی و دولتی) ۱۷۷ هزار دستگاه خودرو عرضه و حدود ۴میلیون و ۱۷۵ هزار نفر هم متقاضی برای خرید آن ها ثبت نام کردند. اینجا بود که مسئولین وزارت صمت، کاهش تعداد متقاضیان خرید تمام خودروها به ۴ میلیون را پیروزی خود عنوان کردند و گفتند مشکل از سامانه بود.

اما آمار مرحله سوم سامانه یکپارچه،‌ گواهی بر باور اشتباه و غلط همیشگی سیاستگذاران بود؛ در مرحله سوم که هفته چهارم شهریور برگزار شد بیش از ۶ میلیون و ۶۸۰ هزار نفر برای خرید ۶۰ هزار دستگاه خودرو ثبت نام کردند. نکته جالب توجه این است که بیش از ۹۷ درصد افراد، متقاضی محصولات ایران خودرو بودند. محصولاتی که اولاً بیش‌ترین اختلاف را میان قیمت مصوب و بازار دارند و ثانیاً همچنان مشول قرعه کشی هستند و اتفاقاً تولید آن ها با بیش ترین زیان همراه است.

حالا باید دوباره از مسئولان وزارت صمت پرسید که دیدید مشکل از سامانه ها نبود؟ اقتصاد ایران کم از این سامانه ها به خود ندیده است. سامانه هایی که همگی یک سرنوشت واحد داشتند؛ شکست.

البته باز هم تاکید می شود که مشکل صنعت خودرو بسیار فراتر از این مباحث است؛ رانت گسترده، انحصار، ممنوعیت واردات، تعرفه‌ها چند ده درصدی به بهانه حمایت از تولید داخل، بهره وری پایین،‌ ساختار مدیریتی ناکارآمد و ... . اما مشکل هرچه باشد، راه حل، سامانه ها و قیمت گذاری دستوری نیست.

ارسال نظر

 

آخرین مطالب